Dus Taiwan is geen zelfstandig land, maar een volksrepubliek van China! Eigenlijk wat Aruba van Nederland is zeg maar. Omdat Taiwan niet in de planning stond om te bezoeken, hadden we geen idee wat we konden verwachtten van dit onbekende land. Google helpt natuurlijk wel voor het checken van visumverplichtingen, wisselkoersen, public transport en hostels, maar het echt leren kennen doe je pas in het land zelf.
Eenmaal geland op Taipei international (10:00pm) begon de grote zoektocht naar een slaapplaats. Al snel kwamen we erachter dat dit land totaal niet is ingesteld op toerisme. Buiten de luchthaven is het moeilijk iemand te vinden die überhaupt engels verstaat, laat staan spreken. Om een voorbeeld te geven, bij de woorden 'breakfast', 'roomrate' of 'room available' staat zelfs de receptie van een hotel je aan te staren alsof je ter plekke een konijn uit je teenslipper tovert. Het aantal slaapmogelijkheden is echt zeer beperkt in Taipei, we werden dan ook wat onrustig omdat het ondertussen al tegen 12 uur liep! We hadden op internet iets gevonden met goede beoordelingen, dus direct maar besloten om daar naar toe te gaan. Wat bleek; iedereen in het hostel was klaar wakker, zat aan het avondeten of lekker te internetten. In Taiwan hanteert men een heel ander ritme dan we gewend waren. De werkdag begint hier rond de klok van 10 a 11:00am, en eindigt rond 8 a 9:00pm! De bakker bijvoorbeeld heeft om 10 uur 's morgens nog geen broodje afgebakken, en de winkels (dus ook de boekhandel, juwelier of bank) gaan hier rond middernacht pas dicht!
De volgende dagen Taipei verkennen! Al snel wisten we goed wat Neill Armstrong gevoeld moet hebben tijdens zijn eerste stapjes... Het leek wel of we de eerste toeristen waren daar! Niets staat aangegeven in het engels en mensen lopen hier nog steeds met de befaamde S-A-R-S mondkapjes (lezen ze geen kranten?). We vielen met onze neus in de boter wat betreft een heuse Taiwanese gay-parade! Erg grappig om te zien. Ons Taipei avontuur hebben we afgesloten met hoog bezoek. Wat ooit de hoogste toren ter wereld was (508m), de Taipei 101. Nátuurlijk hebben we deze f*cking hoge toren 's avonds bezocht. Schitterende foto's, prachtig uitzicht en als klap op de vuurpijl bezat deze toren nog altijd een wereldrecord! Jawel, we hebben in de snelste lift ter wereld gestaan. Bijna 1100m per minuut, keramische remmen, aerodinamische boven en onderkant en een remweg van bijna 10 verdiepingen! Het ging helaas zo snel dat we te laat waren om het display te filmen tijdens onze weg omhoog, maar de rit naar beneden hebben we wel op de band vastgelegd.
Vanuit Taipei zijn we met de trein langs de oostkust van Taiwan gereisd. Een prachtige rit. Na ongeveer 4 uur arriveerden we op onze bestemming Hualien. Vanuit dit stadje hebben we, natuurlijk per motorbike, het Taroko National Park bezocht. Dit park wordt ook wel de Grand Canyon van Taiwan genoemd. Van de 3 hikes die we graag wilden lopen was er helaas één gesloten door een aardbeving! De andere waren wel erg mooi en veel minder zwaar dan gedacht.
Omdat Taiwan geen goede verbinding heeft van Oost naar West waren we min of meer verplicht om terug te keren naar het Noorden. Officieel zijn er drie wegen; de noordelijke, de centrale en de zuidelijke cross-island-highway. Echter zijn de laatste twee door aardbevingen ingestort (Taiwan ligt op de breuklijn van de euroaziatische en de philipijnse plaat) en deze worden dan ook niet meer gerepareerd. Helaas voor degene die over wilden steken...Keelung werd onze nieuwe bestemming. Een havenstad dichtbij Taipei. Eenmaal in Keelung bleek dat dit stadje aan grootheidswaanzin leidde, getuige de Hollywood-achtige 'KEELUNG' borden op de heuvel van de stad. Omdat zelfs de reclameborden aan de gevel in Keelung in het Mandarijns geschreven waren, zijn we een halve middag zoekende geweest naar een betaalbaar hotel. Nadat we de hele stad al tijdens onze zoektocht naar een hotel hadden gezien, besloten we alsnog terug te keren naar het ons bekende en goed bevallen hostel in Taipei. De volgende dag hadden we een bezoekje aan het Yegliu Geopark op de planning staan. Een gebied vol met kalkformaties die door waterstromen zijn ontstaan. We vonden dit vooral een erg uitgemolken toeristische trekpleister (ook uniek in een land met praktisch geen toeristen!). Zo was er een steen die 'queenshead' genoemd werd. Tja, het lijkt op een vrouwengezicht, maar om nou een hele souvenirswinkel vol met beeldjes te hangen van die zogenaamde 'queenshead' ging wat ver. Op de weg terug nog even gestopt in die Hollywood (ahum) stad. De avondmarkt is beroemd. Straten vol kraampjes met schoenen, kleding, horloges, en vooral eten. Heel veel eten. Alles werd op bestelling bereid, en met een paar krukjes ermaast om het op te eten. Het voedsel is, omdat er praktisch geen engels gesproken wordt, best lastig te herkennen. Er komen regelmatig geuren van orgaanvlees voorbij, waardoor het moeilijk is om iets te vinden wat zeker geen orgaanvlees bevat.
Beitou. Beitou is een heel klein dorpje. Het staat in Taiwan bekend om zijn Hot Springs. Kunnen jullie deze nog?? Ja, de baden die we al eens hebben gezien bij de vulkaan van Bandung op Java. Deze waren echter geprepareerd zodat je er heerlijk in kon badderen. Het is een hele traditie in Taiwan. Na de opening stroomden er ongeveer 100 locals en 2 hollanders door de poort richting de kleedhokjes. Tijdens het omkleden kun je alvast bedenken in welke van de vier baden je start. De baden hadden allemaal een andere temperatuur. Varieërend 38-41, 41-43, 43-46 (2) graden en 2 koudwater baden. Vervolgens maak je een handdoekje nat, en leg je die weer opgevouwen op je hoofd (voor de afkoeling). Eenmaal bij het bad van je keuze giet je je voeten schoon, en stap je het water in. Als je gaat zitten komt het water tot rond de schouders. Na 10 min. snel het water uit en in het koudwater bad. Vervolgens ga je de baden af, al was het heetste bad echt te heet voor ons. Omdat Taiwan in feite 1 grote vulkaan is, is het land bezaaid met deze zalige 'hot springs'. Na onze baddertijd wederom een hoogtepuntje van deze trip: we hadden na bijna 2 maanden ons eerste glaasje betaalbare rode wijn gescoord! Heerlijk, en dat voor €0,85!
En dan nadert het einde in Taiwan al! Na 8 onwijs leuke dagen in Taiwan te hebben doorgebracht werd het tijd om onze tas in te pakken en deze onwijs vriendelijke mensen gedag te zeggen. Gratis koffie en donuts werden ons spontaan aangeboden:) We hebben in die 8 dagen tijd echt geen Hollander gezien! Is ons nog nooit gebeurt... De laatste dag werd behoorlijk verpest door het bericht dat een Audi-collega van mij is overleden, #*R.I.P Rafiek*#. We hebben die dag nog een mooie dierentuin bezocht, en daarna lekker op tijd richting de luchthaven vertrokken. Eenmaal daar aangekomen hebben we wat handelswaar gekocht. Australië is duur, heel duur. Zo is een pakje Marlboro ongeveer € 13,44. En laat datzelfde pakje in Taiwan nou € 1,18 kosten! We mochten totaal 20 pakjes invoeren dus de eerste 2 volle tanken in de camper zijn betaald door Australië! Thank you mate!
Inmiddels zijn we via Brisbane in Cairns aangekomen. Cairns is een kuststad in Noord-Oost Australië en onlangs zwaar getroffen door overstromingen (is overigens niets meer van te zien). In Cairns hebben onze penthouse met zeezicht opgehaald. Daarin hebben we zelfs al de eerste 300 kilometer mogen genieten. Het is een klein busje omgebouwd tot camper. We zijn er erg blij mee, al was dat tijdens het ophalen een heel ander verhaal. Meer daarover en de eerste foto's in de volgende blog...
Aboritionals, here we come!
Veel liefs,
D&R
Waar Daphne na 7 weken openlijk toegeeft haar inloopkast te missen, en bij elke winkel vol laarzen en jurkjes vol trots verteld dat ze al wel 8 (!) weken niets heeft gekocht, begin ik maar eens aan alweer een nieuwe bomvolle blog.
Na lang wikken en wegen hebben we de knoop doorgehakt. De zorgvuldig opgebouwde planning hebben we toch iets moeten aanpassen. Zoals in de vorige blog al verteld zit het weer in Thailand, Cambodja en Vietnam niet erg mee. Na langdurige regenval in de afgelopen maanden zijn de rivieren in deze landen buiten de oevers getreden. De ergste overstromingen in tientallen jaren in Thailand, en nu al 375 mensen verdronken. Zwemmen doen we toch echt het liefst zonder backpack op onze rug. We hebben dan ook getracht deze landen over te slaan. We hadden wel al een vlucht van Bangkok via Taipei naar Brisbane... Één mailtje was slechts voldoende, en de lieve mensen op de reserveringsafdeling bij China Airlines hadden ons van de Bangkok - Taipei vlucht gehaald.
Het moet toch even gezegd worden, Bali is niet geworden wat we ervan verwachtten. Het klinkt zonnig, tropisch, bounty en relax. Het is absoluut zonnig, relax en tropisch, maar het gevoel wat we bij Yogya wel hadden, hebben we op Bali gemist. Oké, ons referentiekader is inmiddels wel erg groot geworden, maar toch hadden we er simpelweg meer van verwacht. We zijn inmiddels via een kort verblijf in Sengigi op buureiland Lombok, doorgereisd naar een ander (hoe kan het ook anders in Indonesië) eilandje. Het ligt bijna tegen Lombok aan, is super bounty en heeft absoluut wel dat zo gewenste gevoel. We hebben het over het eiland Gili Trawangan. Één van de drie Gili eilanden. Even voor jullie beeldvorming, hier rijden geen auto's of brommers, maar paarden met wagens en een paar roestige fietsen.
Onze reis naar het eilandje was al een reis op zich. Het bootje dat ons uiteindelijk naar het eiland zou brengen, werd eerst vol gegooid met tomaten, eieren, ananassen, mango's, toiletpotten, zakken cement, bamboestokken, toiletpapier, surfplanken, kippen, en god mag weten wat allemaal nog meer. Daarna werden de passagiers (wij dus) ingeladen. Je moest je samen met 20 locals een weg benen tussen de zojuist genoemde artikelen. Met dik 15kg op je rug, en al struikelend over de eieren probeer je een leeg plekje te vinden tussen een mand tomaten en een bak komkommers. Als iedereen eindelijk zit worden er nog triplex platen van 2 bij 3m ingeladen om deze efficiënt op de passagiers te laten rusten. De zee was wild en het ging aardig te keer onder het smalle maar uiterst zorgvuldig (not) ingeladen bootje. Onderweg wel een onwijs grote Manta (grote platvis) uit het water zien opspringen! Dat dan weer wel... ;)
We waren zo onder de indruk van deze Manta dat we hem graag nog eens wilden zien zwemmen. Aangezien je dat met een snorkel in je mond niet gaat lukken, hadden we ons, voor we het wisten ingeschreven voor een Open Water Course PADI! En jawel, we zijn na 3 dagen trainen gecertificeerd om waar ook ter wereld zonder begeleiding te duiken tot een diepte van wel 18 meter! De eerste dag bestond uit een theoriegedeelte (films en boek met vragen) in de ochtend, en een praktijkgedeelte (in het zwembad alle basisprincipes) in de middag. Dingen die we leerden waren oa de controle van je equipment, onder water je bril af en opzetten en leegmaken, alle gebaren, zorgen voor natural buoyant (eigen gewicht gelijk aan dragend vermogen van water) en de noodzakelijke handelingen als je geen lucht meer hebt. Al met al een zeer lange maar leerzame 1e dag. De 2e dag werden we om 8:15am verwacht voor het checken van onze equipment. Om 9:00am begonnen we dan eindelijk aan onze eerste echte open water duik. We zijn tot 12m diepte gegaan en hebben onwijs veel vissen, zeeschildpadden en ander zeeleven gezien. Dezelfde middag nog onze 2e duik. Deze keer weer veel oefeningen op de zeebodem. De laatste dag stond in het teken van 2x naar 18m duiken. We zijn oa naar shark point gedoken. Af en toe zijn ze op 18m te zien, maar helaas hebben wij ze tijdens de duik niet gezien. Nou helaas.. een triggerfish dacht ons wel aan te kunnen en zette de aanval in. Iets ander gevalletje als dit een haai was geweest natuurlijk! We zaten nog ernstig te twijfelen over de advanced PADI (tot 30m diepte), maar uiteindelijk toch even gewacht. Één ding staat vast, duiken is zo gaaf dat we onze PADI vast en zeker in Australie (mits die witte haai niet zo groot is) en/of Nieuw-Zeeland gaan gebruiken.
Men zegt weleens de tijd vliegt, maar hier heeft hij een airbus genomen! Ruim een week vertoefden we hier op dit vervelende eilandje met die afschuwelijke witte stranden en dat super heldere water. Gelukkig waren de restaurantjes en barretjes in grote getalen aanwezig, en verveelden we ons dus nooit! Op 26 oktober verliep ons visum in Indonesië, en moesten we het land uit. De terugreis vanaf de Gili Islands was een stuk comfortabeler dan de heenreis. We zijn van een bootje, in een busje, in een veerboot, in een busje gestapt. Hemelsbreed een afstand van slechts 25 km, en de inwoners van Bali/Lombok weten over deze afstand wel 9,5 uur te doen! De grote veerboot (tussen Lombok en Bali) presteerde het zelfs om bij het aanmeren een reeds aangemeerde boot te rammen. Een meneer naast ons was zo slim om snel een raam dicht te doen voordat hij in splinters uiteen viel tussen beide boten! Mede hierdoor heeft alleen het aanmeren al een uur geduurd! Na een kort nachtje in Kuta (de uitgaansplek op Bali) hadden we om 06:20am een vlucht te halen richting het reeds eerder bezochte, maar altijd bruisende Singapore! Soms komt het zo uit dat je vluchten via een bepaalde stad voordeliger zijn...
Singapore voelt inmiddels een beetje als thuiskomen. We kennen het metrosysteem, de wijken in de stad, de gewoontes en de specialiteiten. Na 4 weken weer een echte stad met winkels, McDonald's en Subway koekjes (nieuwe verslaving van Daf) is ook lekker. Tijdens ons vorige bezoekje aan de metropool hebben we door de Formule 1 weinig van de stad zelf gezien. Dit gaan we in deze twee dagen goedmaken. Één van de bezienswaardigheden in Singapore is toch wel de Marina Bay Sands. Een gebouw bestaande uit 3 wig-achtige staanders waar een 'boot' op rust. Spectaculair om vanaf straatniveau te bewonderen, maar wij hebben erop gestaan bij het vallen van de avond. Dit leverde wonderschone plaatjes op. We gaan ons hier dus goed vermaken. De 28e vliegen we alweer naar een nieuwe bestemming. Hij stond niet in de planning, maar als we zo de verhalen mogen geloven gaat het daar helemaal goed komen...
Op ongeveer 9.700 km van jullie verwijderd, in een afvallige provincie van de Volksrepubliek China zullen we de nieuwe blog schrijven!
Veel liefs,
D&R
p.s. Thanks voor al die leuke reactie elke blog. Super leuk om te lezen!
Verliefd op ons stadje Hoorn. Tot Yogyakarta had Hoorn van bijna geen enkele stad iets te vrezen. Echter, Yogja (zo noemt men Yogyakarta ook wel) is een geduchte tegenstander geworden. Vanaf het eerste moment dat we door de trein in Yogja zijn gedumpt voelde het goed. Behulpzame mensen en fraaie winkeltjes met elk een eigen luifeltje. Het is warm in Centraal-Java. De teller loopt, in de schaduw op tot zeker 30 graden. Gelukkig zaten veel hostels dicht bij het station. We hadden, op aanraden van dat leuke en voordelige hostel uit Pangadaran (kustplaatsje, zie blog: Beef Balls!) een 'voorkeurshostel'. Helaas bleek dit het 'voorkeurshostel' van veel backpackers te zijn en was hij vol. Omdat we samen met de Vlaamse delegatie naar Yogja zijn gereisd, wilden we ook graag in één hostel zitten. Dit maakte het zoeken iets lastiger. In de smalle straatjes sprak een hoteleigenaar annex travelagent annex beunhaas ons aan. Hij wist wel een leuke losman voor ons. Losman is overigens Indonesisch voor hostel. En jawel, hij was leuk. De laatste 2 kamers, schappelijke prijs, en ontbijt op een heerlijk dakterras (zijn we toch weer een beetje thuis).
Op Centraal-Java zijn 2 grote tempels te vinden. Één in Prambanan, en één in Borobudur (de grootste ter wereld). Beide op de World Heritage lijst van Unesco. Om ons weer onder de locals te bevinden hebben we wederom een motorbike gehuurd. We hebben de tempel van Prambanan bezocht op een avond in combinatie met het spectaculaire "Ramanyana Ballet". Het beroemde Javaanse ballet in een openlucht theater. Het geeft niet als je niet weet over welk ballet we het hebben, wisten wij ook niet ;) . Het was mooi, veel kleur en dans. Echter 120 minuten op een stenen bank, dezelfde muziek aanhoren begint na 60 max. 75 minuten zo te vervelen dat we het eindapplaus niet hebben meegemaakt. Op dag 2 hadden we de Borobudur tempel ingepland. Vroeg op en ongeveer 1,5 uur op de motorbike door de onwijs drukke ochtendspits van Yogja richting het Noord-Westen. Hij was mooi, indrukwekkend groot en heel veel lokale kinderen. Zo moesten we wel 20 keer op de foto, en kregen we allerlei vragen. Ze waren Engels in de praktijk aan het leren.
Deze vakantie hadden we, gelukkig, nog geen slangen gezien, laat staan een heuse Python of Cobra. Ons oog viel in een menukaart van een restaurant op deze 2 schatjes. Uiteraard even geprobeert, en het is nog aan te raden ook! Heerlijk smaakvol mals vlees. De slangen werden niet gefokt zoals we dachten maar echt in de natuur gevangen. Zielig...
Onze volgende stop na Yogja is Bali. Je kunt echter op 2 verschillende manieren in Bali komen. Vliegen is de makkelijkste, maar ook gelijk de meest saaie. Over land de meest uitdagende. Over land dus. Het is een trip van 2 dagen. De eerste dag een lange reis in een klein busje naar het plaatsje Probolingo. Daar hadden we een hostel. De volgende dag was de mooiste. Ons wekkertje ging rond 03:15am. Snel een ontbijtje in de tas en richting de Bromo krater. Wederom een vulkaan. Reden van ons bezoekje aan de Bromo vulkaan was echter de sunrise! Het was een zwaar uurtje lopen op kompas door de woestijn. Het was erg mistig, en dachten dat dit de foto's wel eens kon benadelen. Eenmaal boven aan de rand van de krater was de mist bovenin weggetrokken, en hebben we super genoten van het uitzicht. Jezus wat mooi!!
Eenmaal op Bali hebben we ervoor gekozen om niet in de drukke touristische gebieden te verblijven. Sanur was voor ons een goede keus. Dit stadje in het zuiden van Bali heeft mooie stranden, veel restaurants en leuke guest houses. Eerste paar dagen niet veel gedaan... Lekker zwemmen in zee, strand liggen, hapje eten en lekker slenteren langs de boulevard. In jullie reacties op de blogs wordt het al vaak genoemd, maar we maken echt van alles mee... Zo ook op 13 oktober, jullie zullen vast een en ander in het nieuws gehoord hebben, we werden opgeschrikt door een ware aardbeving! 6.8 op die befaamde schaal van richter. Gelukkig niets gebeurt met ons, maar toch wat schade op het eiland. Wat er op dat moment door je heen gaat is moeilijk te beschrijven. In ieder geval sta je na de beving zelf nog lekker door te trillen! Het enge van een aardbeving is dat je er geen controle over hebt. Met andere woorden, hoe hevig en lang het duurt is echt de planning van moeder aarde afwachten! Wat ook apart is om te zien; veel locals geloven echt in de Maya kalender. Tijdens de beving steeds de woorden; "it's gonna happen!". Na een babbeltje vertelden ze dat in 2012 een vloedgolf de wereld vernietigd. We zijn gewaarschuwd...
Op de motorbike kun je alles het beste ontdekken. Zo hebben we verschillende plaatsjes en surfstranden bezocht waar je ze echt door de tube ziet gaan! Een tube is overigens de golf die omslaat, door de enorme hoogte ontstaat een holte om in te surfen. Nog niets voor ons. De stranden waar deze 5m hoge golven zijn, zijn zo gevaarlijk dat we ons surfplankje even hebben laten staan. Onder water ligt geen zacht zand, maar ligt het vol met rotsen. Je kunt je voorstellen dat als je hier van je surfplank af wordt geduwd, je geen controle hebt en zo met je hoofd tegen de bodem klapt. Wat ook op de motorbike te ontdekken is, de onwijs corrupte politie is op Bali. Zo stonden we naast de weg te overleggen (met Maarten & Griet, de Belgen) waar we heen moesten. Omdat we niet achter een bepaalde lijn stonden, volgens ome agent, werden we aangehouden. We moesten naar 'the court' en Rp. 500.000 betalen of hem Rp. 200.000 betalen en dan konden we door! Op voorhand hadden we zo min mogelijk geld bij ons gestoken, en na de charme van de dames hebben we uiteindelijk 'slechts' Rp. 48.000 betaald. Navraag leerde dat de politie hier door de regering zo weinig betaald krijgt, dat ze wel moeten. Nu maar hopen dat hij die dag andere touristen heeft kunnen pakken zonder charme!
Aangezien onze vlucht naar Cairns, Australia gepland staat op 6 novenmber vanaf Bangkok, houden wij ons bezig met waar we de komende tijd gaan verblijven. Door de enorme hoeveelheid water welke in Thailand, Cambodja en Vietnam afgelopen tijd is gevallen, stroomt oa. de Mekong rivier bijna over. Zelfs Bangkok is dijken en zandzakken aan het aanleggen omdat ze dreigen onder te lopen. Deze landen stonden hoog op ons verlanglijstje, maar kunnen we helaas doorstrepen. Filipijnen is een optie, maar ook Lombok en de tropische Gili eilanden maken kans... Jullie snappen, we gaan aan het werk! :P .
Volgende blog maar de onthulling!
Veel liefs,
D&R
UPDATE: Inmiddels kun je in schoolslag door Bangkok.
Alweer de vierde wereldstad die we kunnen afstrepen van onze lijst. Na Bangkok, Kuala Lumpur en Singapore keken we erg uit naar Jakarta en onze eerste kennismaking met de Parel van het Oosten, Indonesië. Het valt op dat Jakarta erg vervuild is. De hemel is vies geel/bruin van kleur. Veel meer nog dan Bangkok. We zijn al erg behendig in het zoeken naar vervoer waar de toerist weinig gebruik van maakt en de locals des te meer. Taxi's zijn hier al relatief voordelig in vergelijking met Nederland, maar een publicbus waar je 2 uur inzit slaat alles. De blijft de teller steken op omgerekend € 1,80!
Onze residentie (zo heette het echt!) lag in een wijk die gedeeld werd met een sloppenwijk. Volgens onze kaart na de rontonde de eerste rechts... Je raadt het al, we liepen dwars door de sloppen van Jakarta. Uit elke krot kwam wel een kreet: Hi mister of Hi miss. De avond was inmiddels gevallen, onze spullen in de hotelkamer en klaar om een heerlijke maaltijd te scoren. Lokaal eten brengt een klein risicootje met zich zich mee, je weet nooit precies wat je krijgt! Zo kreeg Daf een kommetje met 3 ballen waar een velletje omheen zat en draadjes aan hingen (beef balls volgens de kaart). Tja... wat zal het zijn.. De volgende dag de stad verkennen. Na het nodige leeswerk etc. heeft Jakarta toch minder te bieden dan we dachten. Eigenlijk voor ons een redelijk saaie en onwijs drukke stad. We zijn dan ook halverwege de dag ons hotel ingedoken voor het eerste zwembad in 3 weken tijd. Het zwembad lag op de 5e verdieping van het hotel. Je had vanuit de jaccuzi een prachtig uitzicht over de stad. Heerlijk om daar een middag in te vertoeven.
Als we zeggen Bandung, hebben we het, na Jakarta over de grootste stad op Java. 2,7 miljoen mensen proberen hier hun centjes te verdienen. Verschrikkelijk om te zien hoe arm de bevolking hier is. En dan is het nog niet eens een hongersnoodland in Afrika. Baby's van een paar maanden liggen hier in een hoekje op straat, mensen die in letterlijk in de goot liggen. We hadden in Bandung een hotelletje van Rp 200.000/nacht (voor euro's delen door 12.000). Bewust even een budget accomodatie om enigszins op de kosten te letten. We betaalde niet veel, maar het was ook zo vies... We zijn 2 nachtjes gebleven, en ook 2 dagen niet gedoucht. We hebben vanuit Bandung een actieve vulkaan bezocht. Na 1500m hoogte kwam de lucht van rotte eieren en dus de zwavel je al tegemoet. Even doorbijten, maar het was gaaf! Een onwijs grote krater waar in 1969 de laatste uitbarsting is geweest. Bij een vulkaan horen natuurlijk ook hotsprings. In de krater lagen kleine baden waarin je kon pootje baden. De kleinste baden kookten door de enorme hitte, die door de gaten in de aardkorst werden veroorzaakt. Natuurlijk hebben we even de slippertjes uitgedaan en lekker onze vieze voeten afgespoeld in een iets minder hete hotspring.
Stel je een reisbus voor. Denk aan de beenruimte. Niet veel, maar ook niet heel weinig. Denk nu aan dezelfde bus maar dan met 8 stoelen meer. Zoom in gedachte even in op hoe de beenruimte nu is... Probeer zo comfortabel mogelijk te gaan zitten want je mag nog 6,5 uur..
Uiteindelijk kom je uit in Pangadaran. Een kustplaatsje dat in 2006 hard getroffen is door de tsunami. We hebben een super gezellig guesthouse gevonden ( slechts Rp 100.000 incl breakfast!). Ze hebben hier zelfs huisgemaakte yoghurt, en zooo lekker!! 's Avonds met nog twee Nederlandse meiden lekker gaan eten in een strandtentje. We werden verrast door livemuziek en nog meer gezellige mensen! Het was dan ook vrij snel besloten om hier lekker een aantal dagen te blijven hangen zoals dat in de backpackerswereld heet. Motorbike gehuurd en samen met 2 Belgen naar een buurtdorpje (ongeveer 35 km verderop) gereden. We hebben hier onze eerste surfskills geleerd! Clean waves, veel kracht en goede crawl. Surfing on the lip gaan we in Bali verder finetunen... Jullie horen het, dat surfen is als Audi en een ziekenhuis.
In Indonesië weten ze hoe je verjaardagen moet vieren! Precies om 12 uur speelde de liveband in de strandtent een 'Happy Birthday to You'. Kregen we een lokaal lekkernij en moesten we mee dansen en zingen. Dit ritueel duurde ruim een half uur! Voor in de avond hebben we een grote taart besteld, en iedereen uitgenodigd om mee te eten. De dag zelf hebben we een excursie gedaan met onze Belgische vrienden. De motorbike stond 's morgens al klaar, en we hebben die dag onder andere de Green Valley en Green Canyon gezien. Dit zijn natuurgebieden in de regio. We zijn van watervallen gesprongen, hebben in grotten gezwommen en hebben een schildpaddenopvanghuis bezocht.
De eigenaresse van de strandtent had een grote cake beloofd, maar deze taart sloeg alles! Wat een ongelooflijk lekkere taart was dit. Chocolade cake, blackforrest fruit inside en de finishing touch van een dikke laag slagroom! Hmmmm. Al met al een verjaardag om nooit te vergeten! Alle E-cards, smsjes en emailtjes uit Nederland maakten het natuurlijk nog leuker.
We gaan nu verder in Oostelijke richting, Bali komt al in zicht!!
Veel liefs,
D&R
PS. Die Beef Balls uit Jakarta smaakten volgens Daf heerlijk! ;)
Flikkerende lampen, snurkende mensen en krakende stoelen. Dat is de nachttrein (2e klas) van Kuala Lumper naar Singapore. Daphne ligt naast me al lekker te doezelen terwijl ik nagenietend van Maleisië het eerste deel van alweer ons 4e reisverslag aan het typen ben. Wat gaat de tijd snel... Wat hebben we veel gezien en meegemaakt van dit fantastische land, mooie cultuur en lekkere eten. Afgelopen dagen hebben we zoals gezegd doorgebracht in KL. Na 12 dagen eindelijk weer een warme douche, redelijk internet en dat heerlijke stadsgevoel.
Nadat we in Kuala Lumpur uit de bus waren gestapt eerst maar eens kijken welke richting we überhaupt op moesten. We hadden een adres, maar nog geen stadskaart. De local kun je het vragen; antwoord geven aziaten altijd, maar ze vinden zichzelf stom als ze 'nee' moeten zeggen. Met andere woorden.. ze sturen je gewoon een kant op! Dan maar de taxi. De beste man vroeg 15 ringit (voor euro's delen door 4). Teveel, uiteindelijk 10! Tik 'm aan.. de eerste ringits zijn bespaard! Helaas voor ons heeft de chauffeur ongeveer 2 keer moeten schakelen en we stonden voor het hotel.
Kuala Lumpur kent een enorme hoeveelheid shoppingcentra en warenhuizen. Daarentegen zijn de bezienswaardigheden beperkt. Uiteraard zijn er de Petronas Twin Towers. We zullen een foto posten, maar wie deze, ooit de hoogste duo torens ter wereld niet kent... Er is een zendmast, deze mast geeft je een hoger uitkijkpunt dan de loopbrug tussen de twins (Loopbrug was overigens van 15 sept - dec 2011 gesloten :( ), een groot park met daarbij het Nationaal Museum van Maleisië en natuurlijk Chinatown. Een markt waar echt alles wat je ziet nep is. Ongelooflijke hoeveelheden zonnebrillen, horloges, schoenen, tassen, pennen en parfum. Natuurlijk zijn er wel meer leuke dingen maar dit zijn wel 'the places to be', en we hebben ze dan ook allemaal gezien!
We zouden één avond samen met de jongens van de Perhentians in KL zijn. Uiteraard hebben we even afgesproken voor een koud biertje! We liepen een beachbar binnen, en nog nooit hebben we zoveel 'westerse' mannen gezien die op "zakenreis" waren. Van 35 tot 70 jaar, iedereen had wel een mooi kontje in z'n hand. Het was werkelijk te smerig voor woorden om ze te horen onderhandelen over de do's en tegen welke prijs.
Snel de trein naar Singapore! Echt stomtoevallig viel ons bezoekje aan deze stad gelijk met de: 2011 Formula 1 Singtel Singapore Grand Prix! Omdat we de nachttrein namen kwamen we 's morgens vroeg aan op het grensstation van Singapore. De gebruikelijke visums weer regelen en snel de metro in (super geregeld trouwens) richting de stad. Spullen in hotel en op naar het circuit voor een paar toegangskaarten. Arrangementen vanaf €2.500,- tot wandelkaarten van €80,-. Uiteindelijk hebben we 2 mooie zitplaatsen gescoord voor het hele weekend inclusief optredens van oa Shakira en Linkin Park!!! Helaas kwamen we op zaterdag aan waardoor we de vrijdag misten, maar dat mocht de pret niet drukken. Een weekend lang met kippenvel lopen gebeurt niet veel, alleen hier... Waauuw wat een geweld, geluid, sfeertje en omgeving. Omdat het een nachtrace is, hebben we overdag nog tijd gehad om naar Sentosa Island te gaan. Dit is een party eiland in het zuiden van het land. Je kan hier met een kabelbaan naar toe, en je bent gelijk weg uit de drukte van de stad. Erg gaaf, en heel veel jetset.
We zijn om de stad zelf te bekijken een nachtje langer gebleven dan de planning was. Nou ja planning, welke planning!? De stad zelf is erg westers en relatief duur. We hebben op de laatste dag een bezoekje gebracht aan een britse bunker uit de WOII. De bunker lag 9 meter onder de grond, en was volledig luchtdicht. Het beschikte over een eigen ventilatiesysteem. Een indrukwekkende ervaring waarbij oa de datum van overgave aan de Japanners nog in de deur gekerft stond. Ze hadden in de bunker eigenlijk de laatste dag (15.02.1942) geheel nagebootst. Na een rondleiding door de bunker nog even lekker door de stad gedwaald.
En dan zijn we zomaar miljonair! Jammer dat het Roepies zijn, maar toch! Zoals jullie vast begrijpen zitten we inmiddels in Indonesië. We zijn vanuit Singapore met een budgetmaatschappij uit Indonesië naar Jakarta gevlogen. We waren denk ik de enige die wisten dat dit vliegtuig vloog, we zaten met 15 anderen in een toestel voor 144 man! Daphne zat natuurlijk weer net achter een Indonees die dacht dat ie 2.40m lang was, maar we hebben het gehaald!
Laat de rijsttafels, tempels, en massages maar komen; we gaan miljoenen uitgeven! ;)
Veel liefs D&R
Lezen, praten, lezen, nadenken, praten, lezen, moeilijk doen, lachen en uiteindelijk; besluiten. We hadden 2 opties om het eiland Koh Phagnan te verlaten en naar de Perhentians toe te gaan.
1: via het Noord-Westen Maleisië binnen komen met de trein. Waardoor we nog helemaal naar de oost kust moesten reizen (min. 1 dag extra)
2: via het Noord-Oosten Maleisië binnen komen met de trein. Hierdoor zouden we direct in de buurt aankomen van de Perhentian Islands.
Jullie zullen nu wel denken; "lezen, praten, lezen, nadenken..., zo moeilijk is die beslissing toch niet!" Echter... De bewoners van de zuid-oostelijke provincies van Thailand liggen al ruim 10 jaar overhoop met de regering van Thailand. Bombardementen en beschietingen in deze regio komen veel voor. Maandelijks overlijden ongeveer 150 mensen aan deze 'oorlog'. In de Lonely Planet, onze theoretische gids deze 5 maanden, werd ook afgeraden hier de grens te passeren. Maar kreten als; gelijk op de bestemming, veel minder kosten aan het reizen, tijdwinst, we zullen toch niet de enige backpackers zijn, of het zal wel meevallen en die Lonely Planet is al jaren geleden gedrukt waren onze duidelijke argumenten VOOR optie 2! Dus kopen die kaartjes!
Godzijdank veel backpackers op het station! Er vertrokken nog 3 treinen voordat die van ons vertrok. Helaas vertrokken ook alle backpackers in die 3 treinen... We stonden met nog een stel rond 00:20am tussen alle locals, zwervers en zwerfhonden op een smerig verlaten station te wachten op onze trein. Bleek die ouwe roest stoet nog een vertraging van een uur te hebben ook! Uiteindelijk half 2 's nachts was hij daar! Halverwege kon je nog een overstap maken naar de 'veilige' provincies. Wij niet gedaan, zij wel... Ondertussen liepen soldaten met machinegeweren door de trein om te posten, stonden bij elk dorp waar we doorheen reden grote bunkers vol dappere strijders en wij maar tegen elkaar zeggen: "we zullen er nu toch bijna wel zijn...?" Eenmaal op het station als 2 dolle stieren richting de border, snel de visums regelen en..... Maleisië!! Safe.
Wat is het hier mooi op de Perhentians! We zitten in een hutje; chalet, bungalow of huisje mag je het niet noemen, op 50 meter van een wit privéstrand! De kieren in ons hutje zijn zo groot dat duct tape niet eens helpt! We zijn op de boot naar het eiland 3 jongens uit Arnhem tegengekomen, en zitten in hetzelfde verblijf. Erg gezellig dus. Na 19:30pm gaat de generator op het eilandje aan en hebben we stroom! Niet dat je er veel aan hebt, Het enige wat we hier gebruiken is zonnebrand, veel zonnebrand, nog meer zonnebrand en zwemkleding. We hebben dan ook besloten nog een dagje langer te blijven dan de planning was. Die dag hadden we trouwens toch gewonnen door voor optie 2 te kiezen!
De flora en fauna viert hoogtij hier op dit eiland. Zoveel planten en dieren waarvan we niet eens wisten dat ze bestonden. We hebben hier een excursie gedaan naar de filmstudio's van Finding Nemo! Heerlijk gesnorkeld dus. We hebben ze echt allemaal gezien. Zelfs een zeeschildpad van 1 meter doorsnee die vlak voor ons neus bedacht boven te komen.. Wauw, net of je in een aquarium zwemt! Ook leuk, ze hebben op ons resort een huisdier... en wel een tamme Otter! Onwijs gaaf beest! Vreet de hele dag door vis uit z'n klauwtjes, en bemoeid zich overal mee.
Na de Perhentians het natuurreservaat 'Taman Negara'. Dit park, het grootste van Maleisië, beslaat zo'n 2.000 km2. Hier zitten onder andere de 200 laatst levende Maleisische tijgers. We zijn vanaf het vaste land in een klein busje naar het reservaat gereden. Een stuk van ongeveer 8 uur. Na zoveel rust maakte dat weinig uit, al was het comfort onderweg ver te zoeken! We hebben hier een leuk Guesthouse gevonden voor 2 nachtjes. Na een goede nacht onze survival kleding aan (ja, zelfs die hebben we mee!), en richting de wilde dieren! Het had flink geregent waardoor we werden gewaarschuwd voor Leeches! Nou en die hebben we gezien! Jemig wat een vervelende beesten! Het zijn bloedzuigers die op de grond wachten tot er iemand langs loopt. Hij plakt aan je schoen en daarna kruipen ze heel snel je schoen in. Op de Leeches en wat apen na waren dat onze wilde beesten! Haha. Maar wat een fabelachtige natuur! Zo wild en zo mooi. Ze hebben hier de langste touwbrug van de wereld. Op 45 meter hoogte door de jungle is echt een belevenis. Helaas waren de batterijen van onze camera vanaf de touwbrug leeg, en moesten we uit nood de iPhone gebruiken. Ondanks de lege batterijen en een paar gaten in onze voeten hebben we enorm genoten.
Next stops: Kuala Lumpur en Singapore!
Tot snel!
Veel liefs,
D&R
Bangkok klinkt net als Amsterdam. Toeterende auto's, sirenes, scooters en schreeuwende mensen. En toch is het een zaligheid om er samen wakker te worden. Na een 'continentaal ontbijt' snel de stad in. Het moment dat we in aanraking kwamen met de politie hadden we deze reis liever iets uitgesteld, of liever helemaal niet. Al snel bleek deze agent van de zogenaamde 'Tourist Police'. Hij verdient zijn Baht's door het ronselen van touristen naar verschillende attracties. Gelukkig hadden we dit politie toneelstukje net zo snel door als het verschil tussen de Ban Ray en Ray Ban. Na alle buddha's, Chinatown en oosterse bijzondheden besloten we in stijl af te sluiten bij de McDonald's. Nee tuurlijk niet, we bestelde Ramen.
Over McDonald's gesproken, en eigenlijk ook over Burger King, KFC en Starbucks, wat zijn die hier veel! De verleiding is groot, maar het zo saai in vergelijking met wat je hier allemaal op straat kunt scoren. Maar, zo af en toe een goede bak koffie is wel erg lekker! Alhoewel... 2x Starbucks Koffie, muffin en een Sandwich voor 330 baht! Ter vergelijking, onze 3 overnachtingen aan het strand kwamen uit op 750 baht! Dussss...
Bangkok hebben we inmiddels achter ons gelaten. We zijn met de nachttrein naar Surat Thani gereden (zie het reiskaartje) Onwijs gaaf om mee te maken. Rond 8:00pm werden de bedden opgemaakt, en ga je liggend verder. Je reist de hele nacht en komt rond 6:00am aan op je bestemming. Zo heb je geen dag gemist, en zeker in ons geval is dat essentieel! ;)
Een heel andere wereld is het op het eiland Ko Pha-ngan. Een oase van rust en mooie stranden. Dit eiland is ook wel bekend van de full moon party's. Overdag is het hier goed toeven; cocktails, strand, zonnetje en as allways 30 graden! En einde van de middag soms een bui. We zitten in Benjamin's Hut. Een bungalow complexje aan de westkust van het eiland. Er hangt hier een Bob Marley achtige sfeer. Alles is hier relax. We hebben een motorbike gehuurd om het eiland te verkennen. Op de kaart van het eiland had Daphne een waterval ontdekt! Leuk dachten we, helaas bleek dat uit een Hollandse stortdouche meer water naar beneden komt dan uit deze waterval...
12 september was het volle maan! Nu zullen jullie denken dat komt elke maand voor, maar hier op dit eiland is dat toch iets speciaals... De Full Moon Party!! Rond de 10.000 man feestend op wit zand aan een baai. Onwijs gaaf om te zien. Bekende DJ's als Armin van Buren en Tiesto hebben hier gedraaid, dus dat zegt wel iets over de bekendheid ervan! Het was voor ons echt genieten om erbij te zijn! Daphne aan de Buckets (strandemmertje gevuld met Mojito) en Ralph aan de Singha!
Opnieuw een treinreis geboekt. Deze brengt ons in Noord-Oost Maleisie! Oftewel de Perhentian Islands... Wacht nog even met googlen tot het weekend is bij jullie! :D
Bedankt voor alle leuke reacties op onze vorige blog!
Veel liefs,
R&D
Na 5 maanden van voorbereiding was het gister dan eindelijk zover. Alle voorbereidingen waren zo goed voor onze gemoedsrust, dat we minder gespannen waren voor deze trip dan een dagje Hellendoorn!
Om 5:55am geland op Suvarnabhumi Airport. Ja en daar begon het echt! Normaal verwacht je een taxidriver met een bordje ms Beemsterboer / mr Bakker, dit keer dus niet. Na een "echte" bak koffie, de oploskoffie in het vliegtuig mag geen koffie heten, liepen we richting de Skytrain.
Toch een moeilijk moment om dan echt de trolley achter te laten, en voor het eerst die bagpack om je schouders te hangen... En jahoor, een natte tas! Het geluksflesje die we van Cecile hadden meegekregen heeft ons helaas alleen de vlucht geholpen ;) sorry Cecile!
Hollands als we (op dit moment nog) zijn, slaan we alle taxi's en Tuk-Tuks af bij het station.. "mistel, hotel is fal fal away!" welnee, paar straatjes zeggen we nog tegen elkaar! Klein uur later begrijpen we allebei waarom die thais zich 's morgens allemaal inpoederen met talkpoeder! T-shirts kleddernat, broek plakt aan je benen, zon vol op onze witte kaaskoppies, en maar volhouden...
Goddank konden we veel eerder dan ons bekend was de kamer al in voor een douche en schone, vooral koelere kleding! Toch maar even een powernap gedaan zodat we de rest van de dag als 2 net gestarte backpackers Bangkok konden verkennen. Heerlijke stad, geen Thai weet wat een zebrapad is, terwijl ze er toch echt liggen. En nu pas snappen we dat ze in de Lonely Planet geen woord gelogen hebben over het feit dat hier elk uur 3 doden in het verkeer vallen.
Voor eten hoef je hier maar 2 stappen te zetten en of je staat voor een restaurant, of je loopt tegen een kar aan waar al de hele dag vlees en vis op ligt te zonnen. Je begrijpt toch maar gekozen voor een restaurant. Heerlijke Japanse BBQ met de gloeiende kolen in onze eigen tafel! Erg leuk en super lekker...
We zullen een paar foto's online zetten!
Veel liefs, R&D
