Waar Daphne na 7 weken openlijk toegeeft haar inloopkast te missen, en bij elke winkel vol laarzen en jurkjes vol trots verteld dat ze al wel 8 (!) weken niets heeft gekocht, begin ik maar eens aan alweer een nieuwe bomvolle blog. Na lang wikken en wegen hebben we de knoop doorgehakt. De zorgvuldig opgebouwde planning hebben we toch iets moeten aanpassen. Zoals in de vorige blog al verteld zit het weer in Thailand, Cambodja en Vietnam niet erg mee. Na langdurige regenval in de afgelopen maanden zijn de rivieren in deze landen buiten de oevers getreden. De ergste overstromingen in tientallen jaren in Thailand, en nu al 375 mensen verdronken. Zwemmen doen we toch echt het liefst zonder backpack op onze rug. We hebben dan ook getracht deze landen over te slaan. We hadden wel al een vlucht van Bangkok via Taipei naar Brisbane... Één mailtje was slechts voldoende, en de lieve mensen op de reserveringsafdeling bij China Airlines hadden ons van de Bangkok - Taipei vlucht gehaald. Het moet toch even gezegd worden, Bali is niet geworden wat we ervan verwachtten. Het klinkt zonnig, tropisch, bounty en relax. Het is absoluut zonnig, relax en tropisch, maar het gevoel wat we bij Yogya wel hadden, hebben we op Bali gemist. Oké, ons referentiekader is inmiddels wel erg groot geworden, maar toch hadden we er simpelweg meer van verwacht. We zijn inmiddels via een kort verblijf in Sengigi op buureiland Lombok, doorgereisd naar een ander (hoe kan het ook anders in Indonesië) eilandje. Het ligt bijna tegen Lombok aan, is super bounty en heeft absoluut wel dat zo gewenste gevoel. We hebben het over het eiland Gili Trawangan. Één van de drie Gili eilanden. Even voor jullie beeldvorming, hier rijden geen auto's of brommers, maar paarden met wagens en een paar roestige fietsen.  Onze reis naar het eilandje was al een reis op zich. Het bootje dat ons uiteindelijk naar het eiland zou brengen, werd eerst vol gegooid met tomaten, eieren, ananassen, mango's, toiletpotten, zakken cement, bamboestokken, toiletpapier, surfplanken, kippen, en god mag weten wat allemaal nog meer. Daarna werden de passagiers (wij dus) ingeladen. Je moest je samen met 20 locals een weg benen tussen de zojuist genoemde artikelen. Met dik 15kg op je rug, en al struikelend over de eieren probeer je een leeg plekje te vinden tussen een mand tomaten en een bak komkommers. Als iedereen eindelijk zit worden er nog triplex platen van 2 bij 3m ingeladen om deze efficiënt op de passagiers te laten rusten. De zee was wild en het ging aardig te keer onder het smalle maar uiterst zorgvuldig (not) ingeladen bootje. Onderweg wel een onwijs grote Manta (grote platvis) uit het water zien opspringen! Dat dan weer wel... ;) We waren zo onder de indruk van deze Manta dat we hem graag nog eens wilden zien zwemmen. Aangezien je dat met een snorkel in je mond niet gaat lukken, hadden we ons, voor we het wisten ingeschreven voor een Open Water Course PADI! En jawel, we zijn na 3 dagen trainen gecertificeerd om waar ook ter wereld zonder begeleiding te duiken tot een diepte van wel 18 meter! De eerste dag bestond uit een theoriegedeelte (films en boek met vragen) in de ochtend, en een praktijkgedeelte (in het zwembad alle basisprincipes) in de middag. Dingen die we leerden waren oa de controle van je equipment, onder water je bril af en opzetten en leegmaken, alle gebaren, zorgen voor natural buoyant (eigen gewicht gelijk aan dragend vermogen van water) en de noodzakelijke handelingen als je geen lucht meer hebt. Al met al een zeer lange maar leerzame 1e dag. De 2e dag werden we om 8:15am verwacht voor het checken van onze equipment. Om 9:00am begonnen we dan eindelijk aan onze eerste echte open water duik. We zijn tot 12m diepte gegaan en hebben onwijs veel vissen, zeeschildpadden en ander zeeleven gezien. Dezelfde middag nog onze 2e duik. Deze keer weer veel oefeningen op de zeebodem. De laatste dag stond in het teken van 2x naar 18m duiken. We zijn oa naar shark point gedoken. Af en toe zijn ze op 18m te zien, maar helaas hebben wij ze tijdens de duik niet gezien. Nou helaas.. een triggerfish dacht ons wel aan te kunnen en zette de aanval in. Iets ander gevalletje als dit een haai was geweest natuurlijk! We zaten nog ernstig te twijfelen over de advanced PADI (tot 30m diepte), maar uiteindelijk toch even gewacht. Één ding staat vast, duiken is zo gaaf dat we onze PADI vast en zeker in Australie (mits die witte haai niet zo groot is) en/of Nieuw-Zeeland gaan gebruiken.  Men zegt weleens de tijd vliegt, maar hier heeft hij een airbus genomen! Ruim een week vertoefden we hier op dit vervelende eilandje met die afschuwelijke witte stranden en dat super heldere water. Gelukkig waren de restaurantjes en barretjes in grote getalen aanwezig, en verveelden we ons dus nooit! Op 26 oktober verliep ons visum in Indonesië, en moesten we het land uit. De terugreis vanaf de Gili Islands was een stuk comfortabeler dan de heenreis. We zijn van een bootje, in een busje, in een veerboot, in een busje gestapt. Hemelsbreed een afstand van slechts 25 km, en de inwoners van Bali/Lombok weten over deze afstand wel 9,5 uur te doen! De grote veerboot (tussen Lombok en Bali) presteerde het zelfs om bij het aanmeren een reeds aangemeerde boot te rammen. Een meneer naast ons was zo slim om snel een raam dicht te doen voordat hij in splinters uiteen viel tussen beide boten! Mede hierdoor heeft alleen het aanmeren al een uur geduurd! Na een kort nachtje in Kuta (de uitgaansplek op Bali) hadden we om 06:20am een vlucht te halen richting het reeds eerder bezochte, maar altijd bruisende Singapore! Soms komt het zo uit dat je vluchten via een bepaalde stad voordeliger zijn...  Singapore voelt inmiddels een beetje als thuiskomen. We kennen het metrosysteem, de wijken in de stad, de gewoontes en de specialiteiten. Na 4 weken weer een echte stad met winkels, McDonald's en Subway koekjes (nieuwe verslaving van Daf) is ook lekker. Tijdens ons vorige bezoekje aan de metropool hebben we door de Formule 1 weinig van de stad zelf gezien. Dit gaan we in deze twee dagen goedmaken. Één van de bezienswaardigheden in Singapore is toch wel de Marina Bay Sands. Een gebouw bestaande uit 3 wig-achtige staanders waar een 'boot' op rust. Spectaculair om vanaf straatniveau te bewonderen, maar wij hebben erop gestaan bij het vallen van de avond. Dit leverde wonderschone plaatjes op. We gaan ons hier dus goed vermaken. De 28e vliegen we alweer naar een nieuwe bestemming. Hij stond niet in de planning, maar als we zo de verhalen mogen geloven gaat het daar helemaal goed komen... Op ongeveer 9.700 km van jullie verwijderd, in een afvallige provincie van de Volksrepubliek China zullen we de nieuwe blog schrijven! Veel liefs, D&R p.s. Thanks voor al die leuke reactie elke blog. Super leuk om te lezen!