Dus Taiwan is geen zelfstandig land, maar een volksrepubliek van China! Eigenlijk wat Aruba van Nederland is zeg maar. Omdat Taiwan niet in de planning stond om te bezoeken, hadden we geen idee wat we konden verwachtten van dit onbekende land. Google helpt natuurlijk wel voor het checken van visumverplichtingen, wisselkoersen, public transport en hostels, maar het echt leren kennen doe je pas in het land zelf.  Eenmaal geland op Taipei international (10:00pm) begon de grote zoektocht naar een slaapplaats. Al snel kwamen we erachter dat dit land totaal niet is ingesteld op toerisme. Buiten de luchthaven is het moeilijk iemand te vinden die überhaupt engels verstaat, laat staan spreken. Om een voorbeeld te geven, bij de woorden 'breakfast', 'roomrate' of 'room available'  staat zelfs de receptie van een hotel je aan te staren alsof je ter plekke een konijn uit je teenslipper tovert. Het aantal slaapmogelijkheden is echt zeer beperkt in Taipei, we werden dan ook wat onrustig omdat het ondertussen al tegen 12 uur liep! We hadden op internet iets gevonden met goede beoordelingen, dus direct maar besloten om daar naar toe te gaan. Wat bleek; iedereen in het hostel was klaar wakker, zat aan het avondeten of lekker te internetten. In Taiwan hanteert men een heel ander ritme dan we gewend waren. De werkdag begint hier rond de klok van 10 a 11:00am, en eindigt rond 8 a 9:00pm! De bakker bijvoorbeeld heeft om 10 uur 's morgens  nog geen broodje afgebakken, en de winkels (dus ook de boekhandel, juwelier of bank) gaan hier rond middernacht pas dicht!  De volgende dagen Taipei verkennen! Al snel wisten we goed wat Neill Armstrong gevoeld moet hebben tijdens zijn eerste stapjes... Het leek wel of we de eerste toeristen waren daar! Niets staat aangegeven in het engels en mensen lopen hier nog steeds met de befaamde S-A-R-S mondkapjes (lezen ze geen kranten?). We vielen met onze neus in de boter wat betreft een heuse Taiwanese gay-parade! Erg grappig om te zien. Ons Taipei avontuur hebben we afgesloten met hoog bezoek. Wat ooit de hoogste toren ter wereld was (508m), de Taipei 101. Nátuurlijk hebben we deze f*cking hoge toren 's avonds bezocht. Schitterende foto's, prachtig uitzicht en als klap op de vuurpijl bezat deze toren nog altijd een wereldrecord! Jawel, we hebben in de snelste lift ter wereld gestaan. Bijna 1100m per minuut, keramische remmen, aerodinamische boven en onderkant en een remweg van bijna 10 verdiepingen! Het ging helaas zo snel dat we te laat waren om het display te filmen tijdens onze weg omhoog, maar de rit naar beneden hebben we wel op de band vastgelegd. Vanuit Taipei zijn we met de trein langs de oostkust van Taiwan gereisd. Een prachtige rit. Na ongeveer 4 uur arriveerden we op onze bestemming Hualien. Vanuit dit stadje hebben we, natuurlijk per motorbike, het Taroko National Park bezocht. Dit park wordt ook wel de Grand Canyon van Taiwan genoemd. Van de 3 hikes die we graag wilden lopen was er helaas  één gesloten door een aardbeving! De andere waren wel erg mooi en veel minder zwaar dan gedacht. Omdat Taiwan geen goede verbinding heeft van Oost naar West waren we min of meer verplicht om terug te keren naar het Noorden. Officieel zijn er drie wegen; de noordelijke, de centrale en de zuidelijke cross-island-highway. Echter zijn de laatste twee door aardbevingen ingestort (Taiwan ligt op de breuklijn van de euroaziatische en de philipijnse plaat) en deze worden dan ook niet meer gerepareerd. Helaas voor degene die over wilden steken...Keelung werd onze nieuwe bestemming. Een havenstad dichtbij Taipei. Eenmaal in Keelung bleek dat dit stadje aan grootheidswaanzin leidde, getuige de Hollywood-achtige 'KEELUNG' borden op de heuvel van de stad. Omdat zelfs de reclameborden aan de gevel in Keelung in het Mandarijns geschreven waren, zijn  we een halve middag zoekende geweest naar een betaalbaar hotel. Nadat we de hele stad al tijdens onze zoektocht naar een hotel hadden gezien, besloten we alsnog terug te keren naar het ons bekende en goed bevallen hostel in Taipei. De volgende dag hadden we een bezoekje aan het Yegliu Geopark op de planning staan. Een gebied vol met kalkformaties die door waterstromen zijn ontstaan. We vonden dit vooral een erg uitgemolken toeristische trekpleister (ook uniek in een land met praktisch geen toeristen!). Zo was er een steen die 'queenshead' genoemd werd. Tja, het lijkt op een vrouwengezicht, maar om nou een hele souvenirswinkel vol met beeldjes te hangen van die zogenaamde 'queenshead' ging wat ver. Op de weg terug nog even gestopt in die Hollywood (ahum) stad. De avondmarkt is beroemd. Straten vol kraampjes met schoenen, kleding, horloges, en vooral eten. Heel veel eten. Alles werd op bestelling bereid, en met een paar krukjes ermaast om het op te eten. Het voedsel is, omdat er praktisch geen engels gesproken wordt, best lastig te herkennen. Er komen regelmatig geuren van orgaanvlees voorbij, waardoor het moeilijk is om iets te vinden wat zeker geen orgaanvlees bevat.  Beitou. Beitou is een heel klein dorpje. Het staat in Taiwan bekend om zijn Hot Springs. Kunnen jullie deze nog?? Ja, de baden die we al eens hebben gezien bij de vulkaan van Bandung op Java. Deze waren echter geprepareerd zodat je er heerlijk in kon badderen. Het is een hele traditie in Taiwan. Na de opening stroomden er ongeveer 100 locals en 2 hollanders door de poort richting de kleedhokjes. Tijdens het omkleden kun je alvast bedenken in welke van de vier baden je start. De baden hadden allemaal een andere temperatuur. Varieërend 38-41, 41-43, 43-46 (2) graden en 2 koudwater baden. Vervolgens maak je een handdoekje nat, en leg je die weer opgevouwen op je hoofd (voor de afkoeling). Eenmaal bij het bad van je keuze giet je je voeten schoon, en stap je het water in. Als je gaat zitten komt het water tot rond de schouders. Na 10 min. snel het water uit en in het koudwater bad. Vervolgens ga je de baden af, al was het heetste bad echt te heet voor ons. Omdat Taiwan in feite 1 grote vulkaan is, is het land bezaaid met deze zalige 'hot springs'. Na onze baddertijd wederom een hoogtepuntje van deze trip: we hadden na bijna 2 maanden ons eerste glaasje betaalbare rode wijn gescoord! Heerlijk, en dat voor €0,85!  En dan nadert het einde in Taiwan al! Na 8 onwijs leuke dagen in Taiwan te hebben doorgebracht werd het tijd om onze tas in te pakken en deze onwijs vriendelijke mensen gedag te zeggen. Gratis koffie en donuts werden ons spontaan aangeboden:) We hebben in die 8 dagen tijd echt geen Hollander gezien! Is ons nog nooit gebeurt... De laatste dag werd behoorlijk verpest door het bericht dat een Audi-collega van mij is overleden,  #*R.I.P Rafiek*#. We hebben die dag nog een mooie dierentuin bezocht, en daarna lekker op tijd richting de luchthaven vertrokken. Eenmaal daar aangekomen hebben we wat handelswaar gekocht. Australië is duur, heel duur. Zo is een pakje Marlboro ongeveer € 13,44. En laat datzelfde pakje in Taiwan nou € 1,18 kosten! We mochten totaal 20 pakjes invoeren dus de eerste 2 volle tanken in de camper zijn betaald door Australië! Thank you mate! Inmiddels zijn we via Brisbane in Cairns aangekomen. Cairns is een kuststad in Noord-Oost Australië en onlangs zwaar getroffen door overstromingen (is overigens niets meer van te zien). In Cairns hebben onze penthouse met zeezicht opgehaald. Daarin hebben we zelfs al de eerste 300 kilometer mogen genieten. Het is een klein busje omgebouwd tot camper. We zijn er erg blij mee, al was dat tijdens het ophalen een heel ander verhaal. Meer daarover en de eerste foto's in de volgende blog... Aboritionals, here we come! Veel liefs, D&R