Dat Australië na de Noord- en Zuidpool het meeste last heeft van de aardse opwarming blijkt wel als we wat verder het binnenland in rijden. Veel en grote verkoolde stukken bos laten zich na net groene kustgebied zien. De Australiër zelf trekt zich er niets van aan. Nog geen kilometer verder staat een tankwagen vol water de wegen nat te spuiten om de stofwolken te verminderen. Het land is gewoon te groot om iets aan die branden te doen.  In Sapphir, een gebied met één van de meest volle diamant grond uit de wereld, begonnen we vol goede moed aan onze bucket. Een bucket is een emmer met stenen/zand uit een diamantmijn. Zeven, nat maken, centreren (diamanten zijn zwaarder dan steen) en met pincet op zoek naar de glinsterende steentjes. Geen grote jongens, maar wel een zakje vol kleine diamanten. Probleem met deze steentjes was dat ze onderbroken glazig waren, dus niet mooi egaal om te slijpen. Toch veel lol gehad en spannend wat je in je zeef aantrof. Na een tweede bucket (ook zonder noemenswaardig resultaat) zijn we doorgereden naar het Carnarvon National Park. We moesten tanken omdat de afstanden nu toch wel groter werden dan aan de kust. Het tanken in het binnenland kan, door de grote afstanden, tot $ 0,50 ct/ltr schelen met het kustgebied!  Tot het National park hebben we heel veel kangaroes gezien. Echter, deze lagen allemaal aangereden en dus dood in de greppel... Erg zielig om te zien, en dan nog te bedenken dat wij voor die beesten naar de dierentuin moeten! Eenmaal in het park was het werkelijk een dorp van kangaroes! Honderden huppelden er in het rond, en waren zeker niet bang dichtbij te komen. Erg leuk, en eindelijk die beesten gezien, haha. Na een stille nacht (we waren alleen aan het kamperen in het park) zijn we vroeg vertrokken richting Roma. Nee, niet Italië. We moesten ons min of meer in Roma melden in verband met een kapotte 2e accu. Deze accu zorgt ervoor dat we licht hebben in ons penthouse, en dat de koelkast blijft koelen. Na wat telefonisch overleg met de verhuurmaatschappij was Roma de dichtsbijzijnde stad waar zo'n accu voorradig was. Het was druk in Roma. De stad werd in gereedheid gebracht voor een jaarlijks paarden event. Alles zat daarom vol, en waren voor een mooie plek verplicht een dorpje verderop te bezoeken. In het plaatsje Yuleba lagen we uiteindelijk onder een werkelijk verbluffende sterrenhemel te genieten van een glaasje rode wijn. Hmmm. De volgende morgen werden we gewekt door Donald en Katrien. 2 eenden die vonden dat we aan het ontbijtje moesten beginnen. Met een lekker ochtendzonnetje op ons voorhoofd, aan de rand van het meer en samen met Donald en Katrien genoten we van een lekkere kom Corn Flakes.  Onze volgende stop: Chinchilla. Een leuk stadje met veel watersport. Onze campsite (gratis, incl. stroom en voor maximaal 2 dgn) stond vol met echte Aussies. Ze waren weekend aan het vieren. Grote speedboten, jetski's en andere watersport geweld ging op en neer over het meer. Tegenover ons een stel 50ers die lekker met de hond voor de camper zaten. Waar wij al dagen op een houtje moeten bijten, kreeg die verdomde hond toch een lekkere steak voorgeschoteld...! Zo uit de verpakking in die voerbak. 2 toeristen te kwijlen voor hun hippie camper. Het scheelde weinig of we hadden hem bij ons op de bbq gegooid. Heerlijk die uitbundige Australiërs.  Aangezien een vers brood hier minimaal $4,- kost, zijn we dus aangewezen op het veel goedkopere maar ronduit ranzige 'cake' brood. Brood dat 2 weken lang net zo vers blijft als op de dag van aankoop, omdat er meer chemicaliën dan vezels inzitten. Daarom eten we dat brood alleen getoast. In ons penthouse werkt de broodrooster alleen als we aan de stroom gekoppeld zijn. Met andere woorden, om de 2 a 3 dagen is het feest! Heerlijk warme toast met een dikke laag Nutella. Jammie....., hoezo op een houtje bijten!? Na dat heerlijke feestontbijt vertrokken we in oostelijke richting naar het Goomburra National Park. In dit park hebben we Steven en Sam met hun dochters Abbey (8) en Ava (5) ontmoet. We hebben de hele avond gezellig aan de wijn gezeten bij een kampvuur. Aangezien Sam bij "Sirromet Winery" werkt, en wij natuurlijk wel houden van een glaasje, kregen we de tip een tour door die winery te gaan doen. De volgende dag afscheid genomen, en met het adres van de winery 'onder de arm' zijn we gaan rijden in die richting. Eenmaal aangekomen doemde een werkelijk fantastisch bedrijf op tussen de heuvels van Queensland. De grootste winery van Queensland, en dat pas 11 jaar bestaat! Opgezet door de selfmade miljonair T.E. Morris (draai z'n naam maar eens om!). Aangezien de prijs incl. een tasting erg meeviel hebben we de tour een dag later gedaan. Om de familie toch even te bedanken voor de tip toch maar even een smsje gestuurd. Na de rondleiding door het bedrijf kwamen we aan bij het proeven... Daar kijk je toch naar uit na zo'n rondleiding. Wat bleek, Steven, Sam en Ava ( Abbey zat op school ) waren ook gekomen om nog even een wijntje te drinken met ons. Er werd een lekkere fles witte Viognier besteld uit de Signature collection met patato wedges in Sweet Chili saus en Sour cream. Schrijf het op, dit was ook meteen een tip! Verukkelijk!  Na de lunch boden ze aan om bij ze te komen eten! Om niet met lege handen aan te komen zochten we stroopwafels. We hadden ze al ergens zien liggen! Ons werd verteld; een klein huis in een lange straat. Het bleek een villa met zwembad en 2 badkamers te zijn in een doodlopende straat. Steaks en King Prawns op de buiten BBQ en heerlijk smullen. Abbey and Ava waren al erg in de Santa stemming. Hier is Santa/Chrismas wat Sinterklaas bij ons is! Er bleef die avond een vriendinnetje slapen. We bedachten om ze te vertellen over Sinterklaas, en het schoentje zet principe. Goed voorbereid als we waren hadden we een kleinigheidje en chocolade munten gekocht. Na het oefenen van 'Sinterklaas kapoentje' de schoenen bij de deur, en heel hard zingen. We hebben enorm gelachen, er werd door de engels sprekende meiden vooral 'sinteklaus en goi wat in us kontje' gezongen. Er werden zonder onze tips wortels en appels in de schoenen gestopt, de deur moest op een kier open blijven voor het geval 'Sinta' er niet bij kon en ons werd maar gevraagd of hen namen wel in het grote boek stonden! Heerlijk. Na alle wijn en port zijn we tussen de grote villa's in die wijk in ons campertje vredig in slaap gevallen.  De volgende dag waren de meiden om 4:45am wakker, om 5:00am waren de chocolade munten op en om 5:15am hadden ze alle drie de glitter nagellak op hun vingers. We werden even na 7:00am gewekt om de voetsporen te bekijken die 'Sinta' had achtergelaten. Steven is die ochtend voor 2 weken vertokken naar zijn werk. Na het ontbijt lekker het zwembad ingedoken. Die dag voor het eerst regen in Australië! Het lijkt Nederland wel... We zijn die dag nog een dagje en nachtje blijven plakken. Hebben Abbey opgehaald van school, huiswerk gemaakt en 's avonds heeft Daf toast met geitenkaas en honing voor ze gemaakt. Heerlijk om weer even op een bank te hangen en een film te kijken! Wat een onwijs leuk en lief gezin, en wat zijn we verwend! Na opnieuw een zwempartij in het zwembad zijn we vertrokken richting Byron Bay. Een surfers paradise onder Brisbane. Eens kijken of alle skills die we in Bali geleerd hebben hier nog kunnen zorgen voor een paar verbaasde koppen... Veel liefs, D&R